ମାନସ ରଂଜନ ମହାପାତ୍ର, ପୂରୀ, ୪ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୨୩
ଆଉ କୌଣସି ସ୍ଵୀକାରୋକ୍ତି
ମୋର ଦେବାର ନାହିଁ
ସାରା ଜୀବନ ଦେଇ ଚାଲିଛି ଜମାନବନ୍ଦୀ, ସ୍ଵୀକାରୋକ୍ତି
ଶପଥନାମା,ଗୀତାକୁ ଛୁଇଁ ମିଛ ଶପଥ
ଏବେ ମୁଁ କ୍ଲାନ୍ତ
ମତେ ବିଶ୍ରାମ ଦିଅ !
ମୁଁ ତ ସାରା ଜୀବନ ପହଁରି ଆସିଲି ମହାସମୁଦ୍ର
ଏବେ କୌଣସି ଅଜଣା ନଦୀରେ ମୋର
ପହଁରିବାର ନାହିଁ
ମୁଁ ଯାଯାବର
ଯଦି କେବେ ଫେରିଯାଏ
ପଛରେ ଛାଡ଼ିଯିବି କିଛି ସ୍ମୃତି
କିଛି ନଲେଖିପାରିଥିବା ଗୀତ
କିଛି କହି ପାରିନଥିବା କାହାଣୀ
ଅସରନ୍ତି ଯାତ୍ରାକୁ ବଖାଣିବାର ଧୈର୍ଯ୍ୟ
ମୋର ଆଉ ନାହିଁ ।
ତେବେ କାହିଁକି ମତେ ପଚାରୁଛ ଯେ
ଏତେ ପ୍ରଶ୍ନ !
ଉତ୍ତର ଦେବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ
ଆଉ ମୋ ପାଖରେ ନାହିଁ
ମୁଁ ଗୋଟେ ଅଜଣା ଚଢ଼େଇ
କେଉଁଠୁ ଆସିଥିଲି, ଫେରିବି କେଉଁଠିକୁ
ମତେ ଜଣା ନାହିଁ ।
