ଦେବେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ସାହୁ, ନିଶ୍ଚିନ୍ତକୋଇଲି, ୨୧ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୨୬
ମା’ର କଣ୍ଠରୁ ଯେଉଁ ଭାଷା ଝରି
ଛୁଇଁଲା ହୃଦୟ ମୋର
ମା ପରି ସିଏ ପୂଜନୀୟା ମୋର
ସିଏ ମୋ ହୃଦୟ ସ୍ୱର।
ମୋ ପାଇଁ ମୋ ଭାଷା ସରସ ମଧୁର
ତା ବିକଳ୍ପ ନାହିଁ କାହିଁ
ମୋ ଅନ୍ତର କଥା ମୋ ମାତୃଭାଷାରେ
ସହଜେ ମୁଁ ପ୍ରକାଶଇ।
କେବେ ସେ ସରଳ କେବେ ସେ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ
ରୂପ ପାଏ ଲେଖନୀରେ
କେବେ ହୃଦ ଛୁଆଁ ସ୍ୱର ଝଙ୍କାରରେ
ହସାଏ କନ୍ଦାଏ ନରେ।
ମାତୃ ଭାଷା କେଡେ ଆପଣା ର ମୋର
ତା ପାଇଁ ମୋ ପରିଚୟ
ମୋ ଜୀବନ ମୋର ଦେହେ ଥିବାଯାଏ
କରୁଥିବି ତା’ର ଜୟ।






