ପତ୍ରକାରର ପେନସନ

ପ୍ରଭୁକଲ୍ୟାଣ ମହାପାତ୍ର, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ୨୬ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୩

ସାମ୍ବାଦିକ ବାପୁଡ଼ାର
ନାହିଁ ଏଠି pension
ବୟସ ଷାଠିଏ ପରେ
ବଢ଼େ ତା’ର tension
ଝିଅ ବାହାଘର ଆଉ
ପୁଅର education
ତା’ ସହିତ ଘର ଭଡ଼ା
ପୁଣି ମାସିକ ration
ଖର୍ଚ୍ଚ କଥା ଚିନ୍ତା କରି
ବଢ଼ି ଯାଏ depression
ଡ଼ାକ୍ତର ଲେଖି ଦିଅନ୍ତି
ଅତି ଲମ୍ବା prescription
ଚାକିରୀ ହୁଏନି ସ୍ଥାୟୀ
ବଢ଼ୁ ଥାଏ probation
କେମିତି ମିଳିବ ତାକୁ
ନିଯୁକ୍ତିରେ promotion ?
ଉପରୁ ଆଦେଶ ମିଳେ
ନ୍ୟୁଜ କର sensation
ଅସୁବିଧା ଉପୁଜିଲେ
ଚାକିରିରୁ termination
ସହରରେ ଚାଲିଥାଏ
ଅହରହ modernization
ଖୋଜି ପାଏ ନାହିଁ ସିଏ
ମନ ଲାଖି accommodation
ପ୍ରଗତିର ଧ୍ୱଜା ଉଡ଼େ
ହଟେନି starvation
ଅଶାନ୍ତି ଜମାଟ ବାନ୍ଧେ
ତା’ମନେ ଜାଗେ revolution
କମ୍ପୁଟରାଇଜେସନ ଜରିଆରେ
ଗତିଶୀଳ up-gradation
ତେଣୁ ଏହି ବୃତ୍ତିରେ ଘଟିଚାଲେ
ଘନ ଘନ mutation
ସବୁଆଡ଼େ ଚାଲୁଅଛି
ପିସି ଆଉ commission
ପାଲଟିଛି ଏହା ପରା
ଏଯୁଗର tradition
କିଛି କରନ୍ତି ଉପୁରି
ବିକି ଏହି profession
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ପେଶାର
ନଷ୍ଟ ହୁଏ reputation
ଅର୍ଥ ଆହରଣ ପରା
ସେମାନଙ୍କ obsession
ଜନସେବା ନାହିଁ ଆଉ
ଏହି ବୃତ୍ତିର mission
ନାମୀ ପତ୍ରକାର ହେବ ପାଇଁ
ରହିଥାଏ ambition
ସେଥିରେ ଅସଫଳ ହେଲେ
ମାନେ ଆସେ frustration
ଚଉଦ ନିର୍ବାଚନରେ
ହୋଇଥିଲା declaration
ଏବେ ସୁଦ୍ଧା ପେନସନର
ହେଉ ନାହିଁ germination
ପେନସନ ପ୍ରତିଶୃତି
ନହେବାରୁ implementation
ଅସନ୍ତୋଷ ଦାନା ବାନ୍ଧି
ବାଟ ଖୋଜେ eruption
ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ
ସେ କରି ବସେ meditation
ଏଭଳି ହେଉଛି ପରା
ସାମ୍ବାଦିକର evolution
ଥରେ ଏମେଲେ, ଏମପି. ହେଲେ
ଆଜୀବନ pension
ତିରିଶ ବର୍ଷ ଖଟି ମଧ୍ୟ
ତା’ ପେନସନରେ ଲାଗେ restriction