ବିଜୟ କୁମାର ପାଣି, ମାହାଙ୍ଗା, କଟକ, ୨୭ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୬
ଶୟନେ ସପନେ ଅବା ଜାଗରଣେ
ଦେଖୁଥାଏ ତୁମ ଛବି।
ଶାନ୍ତ ସରଳ ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟ ମୁଖେ
ସଂସାର ଯାଇଛି ଦ୍ରବି।।
ତୁମେ ଘନନୀଳ ଗହଳ ମେଘର
ମଧୁଝରା ଚିତ୍ରପଟ।
ମରୁ ମରୀଚିକା ଭ୍ରମରେ ଭ୍ରମିତ
ମୁଁ ତୃଷ୍ଣା ନଈର ତଟ।।
ଏ ମନର ଆଶା ଆଦିମ ପିପାସା
ଅଦେଖା ଯେତେ ଦହନ।
ଲିଭାଇ ଦିଅ ହେ ପ୍ରୀତି ବାରି ଧୀରେ
ଦେଇ ହୃଦୟ ବନ୍ଧନ।।
ମୋ ଆଖି ଲୁହରେ ପାଇଛି ତୁମକୁ
ପାଇଛି ପୁଣି ହସରେ।
ହଜାରେ ରଙ୍ଗରେ ସପନ ଭରିଛ
ତନ୍ଦ୍ରାହୀନ ପଲକରେ।।
ଝରଣା ପରି ମୁଁ ଝରି ଝରି ଯାଏ
ତୁମେ ମୋ ନୀଳ ସାଗର।
ତୁମରି ଛୁଆଁରେ ସାର୍ଥକ ହେଉ ମୋ
ଶୀତଳ ପୁଲକ ଝର।।
କଳା ଦୁନିଆର କାଳିମାର ଜାଲ
ଛନ୍ଦି ପକାଉଛି ମୋତେ।
ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପୁରୁଷ-ଉତ୍ତମ ଆପଣ
ମୋହର ମର୍ଯ୍ୟାଦା କେତେ।।
ଜନ୍ମ ତିଥି ତୁମ ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ
ପାଳନ୍ତି ସଂସାର ଜନ।
ତୁମେ ଏକା ତରୀ ମୁଁ ଜଣେ ପଥିକ
ତୃପ୍ତ କର ମୋ ମନ।।
ଜଗତ କଲ୍ୟାଣ କରନ୍ତି ଆପଣ
ଜଗତେ ପଡିଛି ହୁରି।
ଧୂପ,ଦୀପ,ଭୋଗ,ନୈବେଦ୍ୟରେ ସଜା
ହାତେ ଧରି ପୂଜା ଥାଳି।।
ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି ଚରଣେ ତୁମରି
ଦୁଃଖ ହର୍ତ୍ତା ଦୁଃଖ ହାରି।
ରକ୍ଷା କର ପ୍ରଭୁ ସର୍ଜି ଥିବା ସ୍ରୁଷ୍ଟି
ଏତିକି ମୋର ଗୁହାରି।।
