ଓଦା

ଆଲୋକ କୁମାର ପ୍ରଧାନ, ପୁରୀ, ୧୬ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୨୬

ବସନ ଭୂଷଣ ତିନ୍ତେ ତନୁ ତୀରେ ତୀରଣ ତିନ୍ତେନି
ରାତି ଆସେ ରାତି ଯାଏଁ ସବୁ ସ୍ବପ୍ନ ଆୟୁଷ ପାଏନି
କିଛି ରାସ୍ତା ରାହା ଧରି ରହିବାର ବାହାନାରେ କାନ୍ଦେ
ବାଟୋଇ ବାଟର ମୋହେ କୁହ କେବେ ବାଟକୁ କି ନିନ୍ଦେ

ତିନ୍ତିବା ତିନ୍ତେଇବାର ତୀଖା ରାସ୍ତା ଆସ୍ତେ ଖସିଯାଏ
ଭିଜୁ ଭିଜୁ ଭିଜିବାର ମୋହ କେବେ ଓଦା କରୁଥାଏ
ଚାଇଁ ଚାଇଁ ଖରା କେବେ ଓଦା କରେ ତାଳୁରୁ ତଳିପା
କେବେ ଢୁ ଢୁ ମେଘ ନାଇ ପାରେନାହିଁ ସନ୍ତିଲା ରଣପା

ଆଖି କିବା ଲୁହ ଖୋଜେ କିବା ଲୁହ ଆଖି ଖୋଜି ଆସେ
ଓଦା ଆଖି ଓଦା ମନ ଓଦା ଓଦା ହୃଦୟ ପରସେ
ଯେଉଁଠି ଯେମିତି ଥାଅ ଓଦା ହେବା ନିହାତି ଅଲଗା
ଦରଭିଜା ପଣତ ବି ଭିଜା ଠାରୁ ନିଏ ବେଶି ଯାଗା

ଓଦା ହେବା ଶୁଖିଯିବା ଓଦାପଣ ଦେହେ ଚରିଯାଉ
ସବୁ ଓଦା ପଣ ଆଗେ ପ୍ରେମ ଖାଲି ବାଟଟାଏ ହେଉ।।